Γιάννης Τόλιας, Δύο ποιήματα

13570780-solitary-tree-and-full-moon--night-scene

ΟΠΩΣ ΣΤΕΛΝΕΙΣ

Όπως στέλνεις
τον οδυρμό του φωτός
ως άλλη δύση

Διψώ
την αλμύρα των λέξεων
στην ανομολόγητη
συνομιλία των ματιών σου

Εσύ η στέρηση
κι εγώ ο μακρινός.

ΧΑΔΙ ΣΤΑ ΜΑΛΛΙΑ

Το χάδι είναι δημιουργία.
Εμπειρία τρυφερότητας.
Έχει το δικό του μυστικό ρυθμό.
Η ευλύγιστη κίνηση των δαχτύλων,
επινόηση εμπνεόμενη από τις αισθήσεις.

Το χάδι το εξουσιάζει και το οδηγεί η έξαρση της στιγμής.
Όμως, όσο κι αν φαίνεται παράξενο,
οι διαθέσεις του χαδιού είναι υποσυνείδητα αρπακτικές.
Αποσπά την προσοχή με την επίσκεψη της περιπάθειας
κρύβοντας επιμελώς τα γαμψά νύχια της κυρίευσης.

Η κόμη, παρά τη φαινομενική ακινησία της,
μέσα της κρύβει κι αυτή επιθετικές ροές.
Η διείσδυση όμως των δακτύλων, τις αναχαιτίζει.

Κάποτε το χάδι υπερβάλλοντας σε αγριότητα συναισθήματος
κατορθώνει και μεταλλάσσει τον πόνο σε ευχαρίστηση.

Leave a comment