Εκείνη την ημέρα που φορούσα
το πιο γοητευτικό χαμόγελο,
λες να είχα καινούριο
παλτό;
διάβασες τη ψυχή μου
και αγκάλιασες με τον
αγνό τρόπο σου
μια υπνοβάτισσα που
δεν ήξερε ότι έπαιζε
σκάκι με το χρόνο.

Αιώνια τα χρόνια… και μέρα η νύχτα,
έτσι ρέμβαζε
η υπνοβάτισσα,
μέχρι εκείνη τη στιγμή όταν
στα μάτια σου συνάντησε το αόρατο
και ξεκίνησε ο αγώνας με τα πιόνια.

Η μέρα που φορούσα
εκείνο το ψεύτικο παλτό,
εκείνη την ημέρα,
χαιρέτισα το χρόνο,
την ημέρα και την νύχτα,
γυμνή.