Μην αναφερθώ σε νεκρούς

———–
Και τώρα τι;
Και τώρα που δεν είναι τίποτα εδώ, τι;
Μήπως να φύγουμε κι εμείς;
Να κατηφορίσουμε προς τα πίσω;
Αφού για άλλα ξεκινήσαμε και αλλού τώρα ξαπλώνουμε
μήπως να παραδοθούμε και να περιμένουμε θλιμμένοι;
Ή, αν θέλουμε, μπορούμε να τρέξουμε ζαλισμένοι
λίγο κλάμα θα βοηθήσει
μην αναφερθώ σε νεκρούς
θα κρύψω μερικά κομμένα λουλούδια
κάτω από πέτρες και πίσω από τα μαλλιά σου
αφού τώρα τι;
Τι μένει να αναμένουμε
όντας οι μόνοι νικητές;
————–

Δε θα υπάρξει απώλεια
————-
Ο κόσμος δε θυσιάζει
ούτε θυσιάζεται εύκολα πια.
———
Η τύχη μάλλον περισσότερο μας αγνοεί.
——–
Μη μιλάς για σκιές
το φως ενοχλεί περισσότερο.
——–
Το να ανατινάζεις τον κόσμο
είναι πιο δημιουργικό από το να τον υπομένεις.
Επιδίωξε τη σφαίρα τους
οι ήδη νεκροί δεν ξαναπεθαίνουν,
ελευθερώνονται.
————
Το παραλήρημα δηλώνει όραμα
κι η προσευχή αποτελεί κατάλυση ηθικής.
——-
Δεν θα υπάρξει απώλεια
η άνοιξη παραμένει άνοιξη.
—————
Μα στο τέλος οφείλουμε
πάντα μία συγγνώμη.
—————

*Από τη συλλογή “Σύντομα όλα θα καίγονται και θα φωτίζουν τα μάτια σου”, εκδ. Ροές 2009