Μαρία Τσολιά, Τρία ποιήματα

1237004_522533237815745_802438523_n

Η ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΑ

Αγνοώ
τις αγοραίες
τεθλασμένες
του έρωτα

στην ευθεία
τον μετρώ
βλέμμα με βλέμμα.

ΓΛΥΠΤΟ

Μέρα τη μέρα
χτίστηκα
στην πορεία
του λυγμού
γλυπτό άλατος

ήρθε ο καιρός
να ριχτώ
σε κόψη
αποχωρισμού
και να σπάσω μόνη
όπως αρμόζει.

ΤΡΟΠΑΙΟ

Κράτησέ μου
περίοπτη θέση
στην τροπαιοθήκη
των ερώτων
μην με ονομάσεις
γράψε μόνον
σπάνιο είδος.

*Από τη συλλογή “Όσο κόκκινο μου αρνήθηκες” (εκδ. Οσελότος)

Leave a comment