Οι χοάνες του
καθημερινού εφιάλτη
χτυπιέσαι στα τοιχώματά τους
με ενθυμήματα
και σχέδια επιστροφής
σε πρότερα τραγούδια
και στενά δρομάκια
καραδοκούν
οι μάταιοι κύκλοι
των πεπαλαιωμένων αντίλαλων
αγκαλιά με ζωγραφιές
κι αστραφτερά φώτα
στις γκαλερί του μισεμού
μ’ αποσκιρτήματα
άδειο λαϊκό καφενείο
με απόντες θαμώνες
καθώς πασχίζεις ν’ αγκαλιάσεις
τα πυρπολημένα χνάρια
της επανάστασης
απ’ τα νιάτα σου τα πρώτα.
25/6/2007
