Όπου ανθεί ο μέσος όρος, παύω να υπάρχω.
Μόνο στα όνειρα είμαστε αληθινοί,
γιατί όλα τα άλλα, από τη στιγμή που
πραγματοποιούνται, ανήκουν στον κόσμο
και σ’ όλους τους ανθρώπους.

Αν κάποιο όνειρό μου έπαιρνε σάρκα και οστά,
θα το ζήλευα, γιατί θα με είχε απατήσει
επιτρέποντας στον εαυτό του να πραγματοποιηθεί.

«Έκανα τις επιθυμίες μου πραγματικότητα»,
λέει ο αδύναμος και ψεύδεται∙
η αλήθεια είναι πως ονειρεύτηκε προφητικά
ό,τι πραγματοποίησε η ζωή γι’ αυτόν.

Τίποτα δεν πραγματοποιούμε εμείς.
Η ζωή μας πετάει στον αέρα σαν πετραδάκια,
κι εμείς φωνάζουμε από κει πάνω: «Κοιτάτε πώς κουνιέμαι».