Ανθρώπινα πλάσματα
τόσο ανόητα και επαρμένα

μέσα στα πράγματα

μέσα στην κίνηση

μες τον αέρα

στα γκρίζα τους φάσματα

με αδίστακτα φράγματα

και μνήμες που εγκλωβίστηκαν
γύρω απ΄το ψέμα,

του απείρου φαντάσματα

ανθρώπινα πλάσματα

τόσο παράξενα

και τόσο θλιμμένα!

*Το ποίημα είναι από τη δεύτερη συλλογή του Βασίλη Κουστούδα “Κύματα του νεκρού νερού”.