O Luka Lesson (Luke Haralampou) είναι Ελληνο-Αυστραλός ποιητής και καλλιτέχνης του hip hop. Κατέχει τον τίτλο Australian Poetry Slam Champion. Είναι από τους λίγους καλλιτέχνες του spoken word παγκοσμίως.  Παράλληλα γυρίζει τον κόσμο πηγαίνοντας σε σχολεία και διδάσκοντας παραστατική ποίηση.

Είσαι ποιητής και την ίδια στιγμή καλλιτέχνης του hip hop. Πώς καταφέρνεις να τα συνδιάζεις και τα δύο;
Για μένα, προέρχονται από την ίδια ρίζα. Δεν βλέπω μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο. Οι λέξεις μου έχουν ρυθμό, τα τραγούδια μου είναι ποιητικά. Είναι παρόμοια η διαδικασία της δημιουργίας και των δύο.

Ποιος νομίζεις είναι ο ρόλος της μουσικής στη δύσκολη εποχή που περνάει η Ελλάδα αλλά και άλλες χώρες;
Να παράγει ελπίδα, να αμφισβητεί, να κάνει αυτοκριτική, να στέλνει μηνύματα. Και ακόμα κάτι πιο ουσιώδες: να ανακουφίζει από το άγχος. Για να θυμούνται οι άνθρωποι να διασκεδάζουν ακόμα και στις πιό δύσκολες στιγμές. Τέλος για να μας θυμίζει ότι μπορούμε σε έναν ορισμένο βαθμό, να δημιουργήσουμε τη δική μας ελευθερία.

Πιστεύεις πως η μουσική και η κοινωνική δράση πρέπει πάντα να συμβαδίζουν;
Όχι, όχι πάντα, δεν πιστεύω ότι όλοι οι καλλιτέχνες πρέπει να κάνουν πράγματα που δεν έχουν την ανάγκη ή την θέληση να κάνουν. Ξέρω αρκετούς καλλιτέχνες που δεν έχουν γνώσεις για κοινωνικά θέματα και μπορεί να κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό, σε περίπτωση που γράψουν ένα τραγούδι για αυτά. Με βάση αυτά, είναι σημαντικό να μιλάμε για πράγματα που γνωρίζουμε και στα οποία πιστεύουμε.

Ένας μουσικός-ποιητής ή ένας πολιτικός ηγέτης επηρεάζει περισσότερο τον κόσμο;
Πιστεύω και οι δύο θα μπορούσαν να επηρεάσουν ένα κοινό με βάση κυρίως το ‘‘ποιοι είναι’’, τι πιστεύουν και με τον τρόπο που μιλάνε. Παρ’ όλα αυτά, δεν πιστεύω ότι ένας μουσικός αν μιλάει υπέρ των όπλων έχει μεγαλύτερη επιρροή στο ζήτημα της οπλοχρησίας σε μία κοινωνία, απ’ ότι οι πολιτικοί που τα κάνουν διαθέσιμα ακόμα και σε περιορισμένο βαθμό. Έτσι, παρόλο που οι μουσικοί και οι ποιητές μπορούμε να προκαλέσουμε κάποια αλλαγή με τη στάση μας, δεν είμαστε σε θέση να πάρουμε τελικές αποφάσεις για νόμους. Είναι διαφορετικού τύπου επιρροή.

Είσαι Έλληνας ομογενής και τους τελευταίους μήνες ταξιδεύεις συχνά στην χώρα μας. Ποια είναι τα κοινά σημεία και οι διαφορές της ελληνικής και της αυστραλιανής κοινωνικής πραγματικότητας;
Υπάρχουν πολλές διαφορές. Στην Αυστραλία δεν υπάρχει τόσος μεγάλος διαχωρισμός μεταξύ των ρόλων και της αντιμετώπισης αντρών και γυναικών. Επίσης, παρ’ όλο που στην Αυστραλία υπάρχει μεγάλος ρατσισμός κατά των Aboriginal και των προσφύγων, νομίζω είναι κεκαλυμένη και θεσμοθετημένη καθώς έχουμε μάθει να είμαστε ‘‘πολιτικά ορθοί’’ τουλάχιστον στις εκφράσεις της ζωής μας. Από την άλλη πλευρά, στην Ελλάδα είναι περισσότερο φανερός ακόμα και σε αστεία σχετικά με ‘‘Κινέζους’’ ή ‘‘Μαύρους’’, τα οποία δεν θα ακούσεις συνήθως στην Αυστραλία εκτός αν βρεθείς ανάμεσα στους πιο ρατσιστές. Επίσης, η ‘‘Χρυσή Αυγή’’ είναι φυσικά από μόνη της τεράστια διαφορά αφού ένα τέτοιο κόμμα δεν θα επιτρεπόταν στην Αυστραλία. Οι ομοιότητες είναι η αγάπη για τη θάλασσα και το θαλασσινό φαγητό. Η αγάπη για το φαγητό σε πόλεις όπως η Μελβούρνη και το Σίδνεϊ, η χαλαρή διάθεση και η ‘‘κουλτούρα του καφέ’’. Τέλος, το γεγονός ότι η Αυστραλία έχει χτιστεί στις πλάτες των μεταναστών πολλοί από τους οποίους ήταν Έλληνες.

Πιστεύεις ότι το hip hop είναι από την γέννησή του εχθρικό προς το σύστημα;
Όχι αλλά πολύ σύντομα μετά την γέννησή του, αυτό έγινε. Έτσι, πλέον είναι κυρίως αυτό αλλά όχι ολοκληρωτικά. Οι αρχικές στιγμές του hip hop, απ’ όσο γνωρίζω, ήταν πάρτυ σε γειτονιές και στιγμές γιορτής.

Ασχολείσαι πολύ με τα παιδιά και περνάς αρκετές ώρες στα σχολεία προσπαθώντας να κάνεις τους νέους να αναπτύξουν την δύναμη της έκφρασης. Τι νομίζεις ότι μπορούμε να κάνουμε ώστε τα παιδιά να αγαπήσουν την ποίηση και να μην την θεωρούν άλλη μια βαρετή ώρα στο σχολείο;
Βασικά τα μαθαίνω ότι είναι ήδη ποιητές. Ότι όλα τα φιλικά αστεία που κάνουν, όλες οι ιστορίες από πράγματα που έχουν κάνει, όλα τα όνειρά τους, οι όρκοι τους, οι διαφωνίες τους, όλα μπορούν να γίνουν ποίημα. Και ότι το rap είναι ποίηση. Τους λέω ότι ο Shakespeare ήταν ένας επαναστάτης με την Αγγλική γλώσσα, αφού επινοούσε λέξεις και έκανε όλων των ειδών τα τρελά πράγματα. Τα παιδιά έχουν την πιο δυνατή φαντασία, περιμένουν από εμάς να τους δώσουμε κανόνες να γράψουν αφήνοντάς τα πρώτα να κάνουν ό,τι θέλουν. Μπορούμε να μάθουμε τόσο πολλά από τα παιδιά δίνοντάς τους κάποιες βάσεις και ταυτόχρονα να τα αφήσουμε να πετάξουν προς όποια κατεύθυνση θέλουν.

Από πού αντλείς έμπνευση;
Από παντού. Κάθε κομμάτι έμπνευσης προέρχεται από διαφορετικό μέρος.

Μπορεί ο κόσμος να γίνει καλύτερος; Ποιά μπορεί να  είναι η επιρροή της μουσικής στην αλλαγή αυτή;
Φυσικά μπορεί. Η μουσική και γενικότερα η τέχνη μπορούν να κάνουν τα πάντα. Μπορούν να φέρουν την αλλαγή, να κάνουν ζημιά και να γιατρέψουν μια ολόκληρη γενιά.

Πες ένα όνειρό σου που έγινε πραγματικότητα και ένα που δεν έγινε.
Ένα που έγινε, νίκησα στον τελικό του διαγωνισμού ποίησης στην Αυστραλία και έγινα ο πρωταθλητής για το έτος 2011/2012. Ένα που δεν έγινε, ήθελα να γίνω βιολόγος θαλασσών όταν ήμουν παιδί. Δεν νομίζω να γίνω στο κοντινό μέλλον.

*Αναδημοσίευση από το http://liberator-kapouedw.blogspot.gr/2013/07/luka-lesson_19.html