Φθινοπωρινό απομεσήμερο στο φόρτε του!
Ένα σωμόν φουλάρι σπάει τη μονοτονία του γκρι,
ενώ τα χέρια μπλέκουν τα δάχτυλα στα κρόσσια
και τεντώνονται. Εκεί, στη μέση του δρόμου
η φιγούρα στροβιλίζεται με μάτια κλειστά.
Κορνάρουν οι οδηγοί, ενίοτε κάποιοι χυδαιολογούν.
Οι πεζοί αφουγκράζονται το αίμα.
Η φιγούρα στροβιλίζεται, ανυψώνεται…
…προς έκπληξη όλων!
«Μόλις ανανέωσα τη συνδρομή μου…
στο χώρο της Τέχνης!», ψιθυρίζει.
Υ.Γ. Στα 11 διπλά εδάφια της ζωής μου επί δύο
ίσως βρω απάντηση γιατί η ζωή να αιμορραγεί;

Γενάρης 2007

*Από την ποιητική συλλογή “Ηδύλη-ακά τοπία;” Ε.Π.Μ.
**Η φωτογραφία της ανάρτησης είναι από το http://prafulla.net/graphics/art-graphics/beautiful-oil-paintings-using-only-a-palette-knife-by-leonid-afremov/ αλλά εδώ, όπως και το ποίημα, αναδημοσιεύεται από το ιστολόγιο της Μαρίας Πισιώτη στη διεύθυνση http://hdyli.wordpress.com