Τώρα πια με πληγώνουν οι λέξεις.
Όχι οι νεκρές λέξεις στο άσπρο χαρτί
ούτε οι φλύαρες λέξεις στα στόματα των φίλων
γιατί αυτές δεν το μπορούν.
Μα με πληγώνουν οι άλλες
αυτές που σωπαίνουν
πριν γίνουν θάλασσα, τραγούδι, προσφορά
μια και η καρδιά έγινε όργανο με αρτηρίες
μια και φόρεσα τα κόκκινα χαμόγελα στις εύθυμες παρέες
μια και το μολύβι κοιμάται άψυχο στην χούφτα.
Κι απ’ όλες τις λέξεις πιο πολύ
με πληγώνει αυτή
που δεν μπορώ πια να πω,
γιατί δεν το τολμώ η λέξη “σ’ αγαπώ”.

*Από τη συλλογή “Σχέσεις Σιωπής”, εκδόσεις Εγνατία, Θεσσαλονίκη 1984.