Το παράπονο τα μάτια σκοτεινιάζει
Σπασμένο γυαλί στη γλώσσα
Στόμα που σαλιώνει το μολύβι
Εκεί που πας να γράψεις ένα ποίημα
Για τον μήνα τον σκληρότερο
Του καθενός
Και απορείς για τα φτερά του Aγγέλου σου
τα διάφανα που είδε ο ποιητής
Και πώς τα τρίζει το βράδυ σαν τριζόνι
Επιδεικτικά
Για να γελάς
Ακούγονται ήχοι
Γεμίζουν νερό τα ρουθούνια
Το μποστάνι που βλέπεις απέναντι
Το προικιό της
Εκείνη κολύμπησε τελικά
Πέρασε στην άλλη μεριά
Ακούς τη μελωδία
μυστικοί αυλοί στα αυτιά σου
καλύτερα σιωπή
καλύτερα

Αύγουστος 2013