Μια υπόκωφη ζέστη
Βαθιά όσο το φως του ήλιου που δύει
Μια μουσική ντελικάτη
Των πουλιών
Κρότοι χαρούμενοι κάτω από την λεύκα
Περιστέρια ιλαρά
Ταξιδεύουν ταξιδεύουν
 
Μαζί τους πάω κι εγώ
Όπως το θέλει ο ενεστώτας μου
Πατρίδες μου ορίζω τις ριπές του ανέμου
Λίγες και ακριβές
 
Ο Μέγας Σκηνοθέτης του Σύμπαντος
Ακουμπά τις ελπίδες του
στην καρδιά μου…

*Το ποίημα και η φωτογραφία της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από το ιστολόγιο του ποιητή στη διεύθυνση http://stratisparelis.blogspot.com