Και τι απομένει,
αν όχι ο απόηχος
όσων με επιμέλεια πράξαμε
στους ομόκεντρους κύκλους του σύμπαντος
πουλιά ταξιδιάρκια.
Και καθίσαμε γυρω από το τραπέζι
οι αγαπημένοι με κρασί,
η σκέψη στο τελευταίο ταξίδι.
Κουβεντιάσαμε τα όνειρα,
μας συνεπήρε ο χορός των κυμμάτων.
Και παραδοθήκαμε
στης νύχτας τη σαγήνη,
ωσάν πέπλο μας τύλιγε
των άστρων το φέγγισμα.
