Δημήτρης Τρωαδίτης, Από τη “Μοναξιά του Χρόνου”

strukt

11

Τους τραχείς αιώνες
να απαλύνεις

τ’ αφρούρητα όνειρα
να εξαργυρώσεις
με αγάπες
στη δύσβατη ζωή

τα γυμνά πόδια
των ρακένδυτων
να ντύσεις
με ρόδινες φλόγες
σε ήλιο ελεύθερο

ο πύρινος χορός
να συνεχιστεί

η ιριδίζουσα αυγή
ν’ αντιστέκεται στην πέτρινη
πηγή του λόγου

12

Στις ερήμους στενεύει
ο ορίζοντας

επέρχεται ο κατακλυσμός
της φρούδας ελπίδας

φοβάμαι την επανάληψη
της μαχαιριάς
το φράγμα των χειλιών

αλαργεύει ο αδρός λογισμός
στον πυθμένα του χρόνου

*Μπορείτε να κατεβάσετε ολόκληρη τη συλλογή “Η Μοναξιά του Χρόνου” σε αρχείο pdf από τη διευθυνση http://apostaktirio.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1424:l-r-&catid=57:e-books&Itemid=66

Leave a comment