Χαμογελαστό ρυακάκι
ραμμένο στο πορτοκαλί χώμα.
Γελάκι απλωμένο στα χείλη της,
στήθος προκλητικά στητό,
παντοτινά γλυκό
κι εκθεμένο στα στοιχεία της φύσης.

Ομορφιά δαγκωμένη απ’ το χρόνο.

Χαμογελαστό ρυακάκι
ραμμένο στο πορτοκαλί χώμα.
Λεκάνη απλωμένη στον καμβά,
χείλη ελκυστικά, γλυκά
κολλημένα στον πόνο ταξιδιού.

Κατά κάτω στη σάρκα του τώρα.

Κι ο μεγάλος πατέρας,
ο γεροπόταμος,
δυο πόδια ενωμένα εκεί
το νόημα που εξαφανίζεται
κι η φύση κουμαντάρει, σαν
το ζωγράφο που στέκει
κι ατενίζοντας τον πίνακα

λέει με βιάση—

Την άλλη φορά θα ζωγραφίσω
τον Ερμαφρόδιτο.

*Από τη συλλογή “Φυλλοροές” Εκδόσεις Ένεκεν, 2013.