Στη μνήμη της Παρισινής Κομμούνας του 1871

Ω! μεγάλο Παρίσι!
Δειλοί που ήμασταν, μιλάγαμε κιόλας
να σε εγκαταλείψουμε και να απομακρυνθούμε
από τα προάστιά σου που νομίζαμε νεκρά!
Συγνώμη! Πατρίδα της τιμής, πολιτεία
της σωτηρίας, σχεδία της Επανάστασης!
Ό,τι και να γίνει, έστω και αν νικηθούμε πάλι
και πεθάνουμε αύριο, η γενιά μας παρηγορήθηκε.
Πληρωθήκαμε για είκοσι χρόνια αγωνίες κι αποτυχίες.
Σάλπιγγες! Ηχήστε στον άνεμο!
Τύμπανα! Χτυπήστε στους κάμπους!
Φίλησέ με σύντροφε, που έχεις σαν εμένα γκρίζα μαλλιά!
Κι εσύ πιτσιρίκο, που παίζεις γκαζές πίσω από τα οδοφράγματα
έλα νε σε φιλήσω κι εσένα!
Η 18 Μάρτη σε έχει σώσει, χαμινάκο.
Θα μπορούσες να μεγαλώσεις σαν εμάς μέσα στην ομίχλη,
να τσαλαβουτάς στη λάσπη,
να κυλιέσαι στο αίμα,
να πεθαίνεις από ντροπή,
να νιώθεις τον ανέκφραστο καημό των ατιμασμένων!
Τελείωσε! Ματώσαμε και κλάψαμε για σένα.
Θα καρπωθείς την κληρονομιά μας.
Γιε των απελπισμένων, θα είσαι ένας ελεύθερος άνθρωπος!

1881

*Ο Ζυλ Βαλέ (Louis Jules Vallès, Le Puy, 10 Ιουνίου 1832 – Παρίσι, 14 Φεβρουαρίου 1885) ήταν Γάλλος μπλανκιστής σοσιαλιστής επαναστάτης του 19ου αιώνα, συγγραφέας και δημοσιογράφος, κομμουνάρος και ιδρυτής των εφημερίδων «Ο Δρόμος» («La Rue»), «Ο Λαός» («Le Peuple») και «Η Κραυγή του Λαού» («Le Cri du Peuple»).