Ελπίδα

Ας έχει έλεος ο πανταχού χρόνος
Ο ανέλπιστος στην ερημία των στιγμών
Που κυκλώνουν την ανατολή του βίου μας
Ας έχουν διάρκεια οι απομονωμένες αισθήσεις
Όταν ορθώνονται και λυσσομανούν
Άλλοτε όνειρα και ψευδαισθήσεις
Άλλοτε υπακούοντας στο κενό που μας
τυλίγει σαν σάβανο
Και μας προλέγει τις αναμονές μας και
τις προσδοκίες μας
Ας έχουν μοίρα οι σκοτεινές εικόνες που
σχηματίζονται από τις ανείπωτες λέξεις μας
Όταν μοιράζουμε το σώμα μας ανάμεσα
στην απώλεια και την ελπίδα

Αυτός ο καιρός που έρχεται διαθέτει
τη δύναμη των νεκρών μας

*Από τη συλλογή “Ήταν ώρα”, εκδ. Έρασμος, 2005