Ο ταύρος τρέχει.
Το δάχτυλα του κοριτσιού πονάνε
μα δεν αφήνουν τα κέρατα.

Το κορίτσι κρέμεται από τον ταύρο.
Οι παλάμες της στα κέρατα
το πρόσωπο της στο πρόσωπο του ταύρου
τα πόδια της μόλις που γλιτώνουν τα τρομερά του πόδια.

Πάνω από τον ταύρο, χείλη.
Τα χείλη του αγοριού.
Το αγόρι καβαλάει τον ταύρο˙
το αγόρι έχει σκύψει
τα χείλια του σχεδόν ακουμπάνε το μέτωπο του κοριτσιού.
Σχεδόν.

Το κορίτσι τεντώνει τον λαιμό του˙ τα δάχτυλα της πονάνε περισσότερο
-ας είναι.
Φτάνει τα χείλη του.
Ο ταύρος χάνεται.

Τώρα το κορίτσι μονάχα
και το αγόρι.

Και τώρα το κορίτσι φιλάει το αγόρι με περισσότερο πάθος
απ’ αυτό που έδειξε σαν προσπαθούσε να κρατηθεί
όχι, δεν φιλάει μόνο τα χείλη αλλά και τα μάγουλα, τα κλειστά του μάτια
κάθε εκατοστό του προσώπου του.

Το κορίτσι είναι ευγνώμων για κάθε εκατοστό του αγοριού
κι αυτό είναι κάτι που κανένας ταύρος δεν μπορεί να νικήσει.

Ένα ταξίδι στο μυαλό ενός αινιγματικού πρωταγωνιστή. 

Το ΣΚΟΤΑΔΙ είναι η ιστορία ενός αφηγητή ο οποίος έρχεται αντιμέτωπος με το πιο ένοχο μυστικό του κι επιλέγει να γίνει κάποιος άλλος. Εναλλάσσοντας μεταξύ πρόζας, ποίησης κι αφορισμών, ακολουθούμε τη φωνή του και την πορεία της μεταμόρφωσης του μέσα από αληθινά γεγονότα και ψευδαισθήσεις, ενώ προσπαθούμε να κατανοήσουμε ποιος (ή τι) πραγματικά είναι.

*Το ποίημα είναι από την ποιητική συλλογή του Αλέξη Αντωνόπυολου “Σκοτάδι”, που αναμενεται να κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Ars Poetica.