στο διάολο οι σοφίες
οι πεπερασμένες
οι ηδονές από σάρκα άλλων
το αίμα το κόκκινο το αχνιστό

στο διάολο η πικρή τροφή
για επιδόρπιο
οι αλλαλαγμοί σε χαρτί
με σινική μελάνη
σαν μητρική παρακαταθήκη
τα ενθύμια στον τοίχο

στο διάολο η αποστήθιση
η προσευχή πριν τον ύπνο
η εξάσκηση εφ’ όρου ζωής
οι λέξεις από χαλασμένες
οδοντοστοιχίες

στο διάολο τα λαμπερά δόντια
με το στίγμα του επιτυχημένου
η προσποιητή μεγαλοθυμία
η επιτηδευμένη γλώσσα
η άμεμπτη συμπεριφορά
κι οι γυναίκες που δήθεν
ερωτεύονται

στο διάολο τα τρένα που καμώνονται
ότι έρχονται στην ώρα τους
οι μεγάλοι που ρωτούν
δήθεν από περιέργεια
τα δέντρα που ρίχνουν
τα φύλλα τους

στο διάολο η βροχή
που είναι όξινη
ο καυτός ήλιος που αρρωσταίνει
αντί να γιατρεύει
τα γεγονότα
με ημερομηνίες στιγμών
που δεν υπήρξαν.