Μου τό ‘χαν πει τόσες φορές που το συνήθισα.
Μικρός το ξεχνούσα σκοντάφτοντας συχνά.
Όλο σε πέτρες έπεφτα
και στων πεζοδρομίων τις άκρες.

Τώρα που το συνήθισα δεν το ξεχνώ.
Κοιτάζω πάντα γύρω και μπροστά
για ν’ αποφεύγω τυχόν ανωμαλίες,
αν και το ξέρω πια πολύ καλά:
Τ’ αόρατα εμπόδια είναι τα πιο πολλά.