Ότι θα έμενα μαζί σου
όλη τη μέρα να μη σε αποχωριστώ
όταν τα σώματά μας αποσυνδέονται
όταν ντύνεσαι κι εγκαταλείπεις αυτό το δωμάτιο
όταν μέσ’ στον κόσμο της κίνησης και της εργατικότητας
κινείσαι με ανεξαρτησία και ανάσχεση.

Ότι θα ξάπλωνες δίπλα μου
πριν να φύγεις,
θα μπορούσα να ξεφλουδίσω το εξωτερικό σου κέλυφος
ανοίγοντας διάπλατα το στήθος σου
και να χωθώ μέσα στην απαλή φύση
τραβώντας σε μένα αυτό το κασκόλ
αυτό το κάλυμμα της μυϊκής δύναμης και των φλεβών
τραβώντας το σκέπασμα των πλευρών σου πάνω απ’ το κεφάλι μου.

Έτσι θα μπορούσα να σταθώ
αν όχι πάνω σου, τότε γύρω σου, κάτω από σένα
μέσα στον ονειρότοπο της κορμοστασιάς σου
μέσα στη σωματική σου δύναμη, δίπλα στην καρδιά σου
χουφτώνοντας τα χτυπήματα της ανάσας σου
εισπνέοντας τα ένστικτα και τους κόκκινους χυμούς σου.

Ότι θα μπορούσα να κουλουριαστώ εκεί και να μείνω
ταξιδεύοντας με σένα, σαν όπλο που ταξιδεύει
ακίνητη και μικρή, κουλουριασμένη και άφωνη
ανεπαίσθητη, χωρίς κανένα πρόβλημα
παίρνοντας φωτιά από την αδρεναλίνη μου και τη δική σου
και με μια κοφτερή ένταση γεννημένη από μια απρόθυμη εγκράτεια.

Μετάφραση: Δημήτρης Τρωαδίτης