Η Βόμβα έπεσε σήμερα
χωρίς καμιά προειδοποίηση
Το σπίτι ήταν ακατάστατο
δεν είχα κέφια για επισκέπτες
αλλά προσκάλεσα τη Βόμβα
για ένα ποτό.

Η Βόμβα φαινόταν τρομερή
Έχω καιρό να σε δω, της είπα
Θα μπορούσες να μου τηλεφωνήσεις
τουλάχιστον.

Δεν αισθανόμουν καλά, είπε η Βόμβα
Τα πράγματα δεν πάνε καλά για μένα,
γίνομαι τριανταπέντε φέτος
και η ζωή μου είναι μια αποτυχία.
Δεν έχω ζήσει σύμφωνα με τις επιθυμίες μου.

Μα είσαι ονομαστή, είπα,
έχεις ξακουστή υπόληψη.

Είμαι η πιο μισητή φυσιογνωμία της γενιάς μας
είπε η Βόμβα.

Μην τρελαίνεσαι, είπα, ο κόσμος
δεν σε φοβάται πια όπως πριν,
έχει συνηθίσει το πρόσωπό σου…
μάλλον διέρχεσαι κρίση μέσης ηλικίας…

Ο κόσμος μου επιτίθεται όπου κι αν πάω,
έσκουξε η Βόμβα… Έχεις ένα τσιγάρο;

Έχω σταματήσει το κάπνισμα, είπα.
το έκοψα.

Κι εγώ το έκοψα, είπε η Βόμβα,
θα αυτοκτονήσω.

Η Βόμβα πήδηξε έξω.

Έτρεξα στο παράθυρο
Η Βόμβα κούτσαινε άσχημα κάτω
στο δρομάκι του κήπου.
Τα καλύτερά σου χρόνια
είναι ακόμα μπροστά σου, φώναξα, αλλά
η Βόμβα δεν άκουσε.
Η νύχτα άρχισε να με τυλίγει.

*O ποιητής Myron Orest Lysenko (γεν.1952) είναι Αυστραλός ουκρανικής καταγωγής. Βραβευμένος και πολυδημοσιευμένος. Συνιδρυτής και εκδότης του ποιητικού περιοδικού της Μελβούρνης Going Down Swinging. Γράφει χαϊκού. Το παρόν ποίημα δημοσιεύτηκε στο λογοτεχνικο-πολιτικό περιοδικό Overland το 1988. Μετάφραση: Δημήτρης Τρωαδίτης.