Σ΄αγαπώ. δεν μπορώ
Τίποτ’ αλλο να πω
Πιο βαθύ, πιο απλό,
πιο μεγάλο!

Μπρός στα πόδια σου εδώ
Με λαχτάρα σκορώ
Τον πολύφυλλο ανθό
Της ζωής μου.

Ω! Μελίσσι μου! πιές
Απ’ αυτόν τις γλυκιές,
Τις αγνές εύωδιές
Της ψυχής μου!

Τα δυό χέρια μου, να!
Στα προςφέρω δετά
Για να γύρης γλυκά
Το κεφάλι

Κι η καρδιά μου σκιρτά,
Κι όλη ζήλια ζητά
Να σου γίνη ως αυτά
Προσκεφάλι!

Και για στρώμα, καλέ,
Πάρε όλην εμέ,
Σβήσ’ τη φλόγα σε με
Της φωτιάς σου,

Ενώ δίπλα σου εγώ
Τη ζωή θ’αγρικώ
Να κυλάη στο ρυθμό
Της καρδιάς σου…

Σ’αγαπώ. τι μπορώ,
Ακριβέ, να σου πω
Πιο βαθύ, πιο απλό,
Πιο μεγάλο;