1
ΜΟΝΑΞΙΑ ΧΡΕΩΜΕΝΗ ΣΤΟ ΠΛΗΘΟΣ
Η νύχτα θερίζει με χρωματιστό δρεπάνι
τους ακίνητους ανέμους της ψυχής
ώρα μικρή
μες στην κόλαση φωταγωγημένη.
2
στόχοι οι στίχοι
με τα τεράστια ελληνικά μου
χαυλιόδοντες αθανασίας
3
ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΑΚΟΜΗ ΣΤΗ ΖΩΗ
Ο θάνατος ολάνοιχτος που ίσως
κι από μένα μέλλει να δεχτεί
το κομψότερο δέρμα.
4
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΟΥ
Γεροντόβραχος
αναμένω τη νέα μου αποτυχία
αιέυπνος
στην Αγια-Φωτιά του Ηράκλειτου
παραστέκεται στο πλευρό του
η πρεσβυτέρα γκιαούρα
ψηφιδωτό φωνηέντων και ρω
μακρόσυρτη μοναξιά νιώθοντας
ο Άχραντος Χοιρινός
ετοιμάζοντας την αμφι-απουσία μου
στο έναστρο όνειδος του Σύμπαντος
5
διαρρήχτες
τις νύχτες
6
Σκάσε αηδόνι!
7
η μέγαιρα πραγματικότητα
8
καγώ στην ερημιά μου
καταμόναχος
9
στήθος ερωτόκαστρο
10
το τυχαίο του κόσμου
δεν έχει καμιά ιερότητα
11
άμα πεθάνω θα ‘χω φύγει
απ’ τη γλώσσα
και θα ‘μαι τρυφερή σιγή
12
τα Ιορδάνεια ρείθρα
13
A lilac flower for Lillan vid Lampan
14
αφηγήθηκα βάσανα
σαν κήπους ν αφηγήθηκα
15
(Μπασό:)
Ένας γέρικος βάλτος
Ένας βάτραχος πέφτει μέσα
Πλοπ.
16
ΟΛΙΓΟΛΕΚΤΟ
Το ζεν είναι ένας οντολογικός αναρχισμός
κι ο ποιητής εντομόσκυλο
pluch pluch chrrrr plop plop
chrrrr plop!
17
ευχαριστώ την ελληνική γλώσσα
18
ο χορός που αρέσει στο Ένα και Παν
αλλά τελικά δεν τον χορεύει
19
Το Σύμπαν είναι ένας άθλιος καμπούρης
Ωχριούν οι δύο καμπούρες του Leopardi
Η Αμφινόη και η Santa. Δεύρο.
20
τι άλλο από χτες;
ο Ζώνεκρος ―
21
τραγούδα μου τραγούδα μου
φτωχό μου γαλαζοκοτσύφι
22
εσπέρια της Ορθοδοξίας
23
Urizen φως λογική
θεός είναι ο τρόπος που μηχα-
νεύομαι τον εαυτό μου
24
εκτοξεύω την ξερακιανή μου ελπίδα
στο Διάστημα
με δαιμονιώδη μουσική βραχύτητα
quantum προς quantum
αλύπητη ευτυχία σε πέτυχα στο στήθος
από εκατομμύρια έτη φωτός
25
ένα δάκρυ
στου ματιού την άκρη
στης διάνοιας τα μάκρη
ένα δάκρυ
26
κώσμα=αίνιγμα
27
JUDO
SILENTIUM DO
KENDO
SILENTIUM
AIKIDO
SILENTIUM DO
KYUDO
SILENTIUM OMNIBUS
DO DO DO SCIENTA
28
(Πάουλ Κλέε:)
Η ζωγραφική δεν είναι πιθηκισμός του ορατού, το αντίθετο:
δημιουργεί το ορατό.
29
μεταξύ μας Θεέ μου
μεταξύ μας όλα!
ψυχομοναξιά
30
μέσα στο μοσχοκάρυδο
η νύφη είναι κλεισμένη
ζουρλοπαινεμένη
31
θα σας κάνω εγώ να μάθετε ζωή
32
λευτερώνοντας απ το έρεβος τον έρωτα
η αγάπη τ ουρανού το σάρωθρο η παράξενη θέαινα.
33
άμα ο ήλιος πιάσει όλο μου
τ’ όνομα
με το φως του
τότενες είμαι στο Δέκα
της Θεότητας
34
αν πω τη νόηση χιονόνερο
μπορώ να πω του νου την απραξία
χιόνι;
35
Έσομαι αετός και τέλος.
36
μεγαλώνυμοι πένητες τ ουρανού αστεράκια
37
/μνήμη και μνήμη…/
38
FLORA: η ανάσταση στα έαρα
FAUNA: η επανάσταση στα έαρα
39
ρούχα στεγνώνουν εκεί πέρα
και ο γάτος διαγώνιος
40
ΚΛΕΙΔΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ
να ξεχοντρίζεις το μάρμαρο της απουσίας
χαλαλίζουμε όραση κι ο φόβος αποκαρδίζει
αυτό που φανερώνουμε είναι κρύπτη
*Από Τα Ποιήματα Β’ (1979-1991), εκδ. Ικαρος, 1994.
1. ο ποιητής έχει τίποτα …βλέπε τους αναχωρήσαντες..,
2. είμαι ένας άνθρωπος φανταστικός, ξαπλωμένος ανάσκελα τρυπάω με ιδανικά το ταβάνι…
3. αν πεθάνω την γλύτωσα… αν δεν πεθάνω πάλι την γλύτωσα
4. γυναίκα πείσμα της Ασίας εκδίκηση της ανατολής
5. η άλγεβρα είναι σαν μια στιλπνότατη αραπίνα
6. Ω. συγχωρέσατε τους πάντες…
7. τι να τα κάνεις τα βατραχοπέδιλα της επιστήμης σαν βγεις στο μεγάλο πέλαγος της αγωνίας…
