Ένας ρακένδυτος ζητιάνος προχωρεί δακρύζοντας
πάνω στο άγονο έδαφος του σώματός του
αναγεννώντας λησμονημένες μνήμες…
…η οφθαλμαπάτη του βλέμματός του κολυμπά
πέρα από τη θάλασσα…
…στους δρόμους…
…οι περαστικοί μιλούν περήφανα για την πόλη τους.
Ποια πόλη!;
Μια πολυκατοικημένη τσιμεντούπολη της Μέγα αναλγησίας
ενός Τσίρκου!

Δυο κουρασμένα χέρια ανοίγουν με τη θάλασσα των ματιών τους
το τραγούδι των αγγέλων της γης…
…δυο μάτια γράφουν με το αίμα της ψυχής τους
για έναν Έρωτα που έγινε εμπόριο…
…για μια φιλία που τη “βίασαν” άθλια σκώμματα…
…για μια ζωή κίβδηλη, παρμένη από το δράκο
των παραμυθιών για να στοιχειώνει τα όνειρά μας…

Ο Ποιητής ζει! Δε θα φύγει ποτέ!
Θα σκαλίζει τα κύματα ώσπου να βρει το Μαργαριτάρι
και να το μοιράσει στον πονεμένο ήρωα των παραμυθιών…

“Νέττα”

*Διακρίθηκε στο διεθνή διαγωνισμό της Ομάδας Φίλων Ελληνικού Πολιτισμού Στουτγάρδης με φιλανθρωπικό σκοπό για το “χαμόγελο του παιδιού”.