Αφημένοι στα χέρια του σκότους

Αφημένοι στα χέρια του σκότους
βουνά
μου δίδαξαν την αναμονή:
την αυγή – εκκλησίες
θα γίνουν τα δάση μου.
Θα καίω – κερί στα άνθη του φθινοπώρου
λιποθυμισμένη στον ήλιο.

Επιθυμία ελαφρών πραγμάτων

Ξανθό καλάμι ελαφρύ
όπως ένας κάμπος από αγκάθια
μέσα σε μια γαλάζια λίμνη

και τα σπίτια ενός μακρινού νησιού
χρώματα πανιού
έτοιμα να σαλπάρουν –

Επιθυμία ελαφριών πραγμάτων
στην καρδιά μου βαραίνει
σαν πέτρα
μέσα σε μια βάρκα –

Όμως μια νύχτα θα φτάσει
σε αυτές τις ακτές
ελευθερωμένη η ψυχή:
δίχως να τσακίζει τα σκίνα
δίχως να κινεί το νερό ή τον αέρα
θα σαλπάρει – με τα σπίτια
του μακρινού νησιού,
για μια ψηλή απόκρημνη ακτή
αστεριών –

*Η Antonia Pozzi γεννήθηκε στο Μιλάνο το 1912 και αυτοκτόνησε το 1938. Σπούδασε Φιλοσοφία, ταξίδεψε σε αρκετές χώρες, εντάχθηκε σε κύκλους διανοουμένων της εποχής της. Ωστόσο, όσο ζούσε δεν δημοσίευσε κάτι καθώς η ποίηση ήταν ένα καλά κρυμμένο μυστικό της, μια καθαρά προσωπική εμπειρία και συνομιλία με τον εαυτό της. Μετά το θάνατό της βρέθηκαν τετράδια με εκατοντάδες ποιήματά της. Όμως, το οικογενειακό της περιβάλλον αφαίρεσε από την πρώτη έκδοση των ποιημάτων αυτών τίτλους και στίχους που παρέπεμπαν στην αυτοκτονία της ή σε ερωτικό περιεχόμενο. Όλες οι επόμενες εκδόσεις μέχρι το 1989 είχαν βασιστεί στην πρώτη έκδοση. Σήμερα πλέον το αρχειακό υλικό έχει αποκατασταθεί και έτσι μπορούμε να μιλήσουμε για μια από τις πιο σημαντικές Ιταλίδες ποιήτριες. Η ποίησή της είναι έντονα λυρική, προσωπική, χαμηλόφωνη, γεμάτη εικόνες από την παιδική ηλικία, φευγαλέες στιγμές της καθημερινότητας, τα ταξίδια της στην Ευρώπη και την Αφρική. Γράφει για να αντιμετωπίσει υπαρξιακούς φόβους, βασανιστικά ερωτήματα και την ασφυκτική ζωή σε μια κοινωνία που βίωνε το φασισμό. “Η ποίηση είναι μια κάθαρση του πόνου, όπως η απεραντοσύνη του θανάτου είναι η κάθαρση της ζωής” έλεγε η ίδια.
Η μετάφραση από τα ιταλικά των ποιημάτων αυτών (αλλά και όσων μέχρι τώρα αναδημοσίευσε το Κόσκινο – από το περιοδικό τηες Θεσσαλονίκης ¨’Ενεκεν) είναι της Άννας Γρίβα. Η Άννα Γρίβα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1985 και σπούδασε Ελληνική Φιλολογία. Το 2010 κυκλοφόρησε την ποιητική συλλογή “Η φωνή του σκοτωμένου” από τις εκδόσεις “Χαραμάδα”. Αναμενόταν να εκδοθεί η δεύτερη συλλογή της με τίτλο “Οι μέρες που ήμασταν άγριοι”. Ποιήματα και μεταφράσεις της έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα περιοδικά.