Νεκρά σώματα
αδυνατούν να πιάσουν
τον ειρμό των νοημάτων
σωπαίνουν καιρό τώρα
και μελαγχολούν ασύστολα
σε μη ρεαλιστικές στάσεις

ο πόθος υπήρξε
ο πρότερος στόχος μας
αλλά η άρρωστη φαντασία
υπερίσχυσε
και δολοφόνησε τον έρωτα

η γεωγραφία των σωμάτων μας
καταδυναστεύεται
από αργόσυρτες ιαχές
καταδικασμένων συναντήσεων
όλα ματαιώνονται
και κυριαρχούν οι λύπες

οι απουσίες
πληγές ανοιχτότατες
κι η φυλάκιση σε εμμονές
ταξίδια σε τόπους
που δεν υπήρξαν

το βλέμμα της σιωπής
εξοστρακίζεται σ’ ελεημοσύνες
για καημούς εφήμερους
και μια ζωή
παρέα με το είδωλό μας
μπροστά σε άσαρκους καθρέφτες