Όλα καινούρια,
τόσο που θά’ ρθει κάτι κι άλλο
πιο καινούριο κι απ’ αυτά.
Τα φύλλα, φρεσκοπράσινα, μιλάγανε πιο νοητά
από ανθρώπους διαβασμένους.
Προσπέρασα ένα γέρο.
Κατέβαζε σκουπίδια σε υπόγειο.
Δε φύσηξαν γι αυτόνε.
Κατέβαινε βαριά μες στο σκοτάδι.

*Από την μία και μοναδική συλλογή του “Στου γλυτωμού το χάζι”, Παρίσι 1930.