ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Τα γράμματα – σχεδόν – αυτονομήθηκαν
στήνουν στίχους από μόνα τους.
Μα η πρώτη λέξη που όρθωσαν
εκλιπαρεί για την αναίρεσή τους.

Θ – ά – ν – α – τ – ο – ς

Το κάθε γράμμα προσπαθεί
να φύγει από το θήτα.

Σκιές ποδηλάτων
γλιστρούν και χάνονται
στα άσπρα τους χωράφια.

ΒΑLΚΑΝ ΕΧΡRESS

Με μαχαίρωσε πολλές φορές
με έθαψε ζωντανή
είναι θαύμα που σας μιλώ
διότι είμαι νεκρή.
Η μόνη έγνοια μου τα τρένα
αν θα περάσουν στην ώρα τους
να μη με δουν
καθώς τα χαλίκια τακτοποιώ
και κρύβομαι από κάτω.

Ίσως ένα χαλίκι να αρκεί
για να με δει
να πιάνω χέρια άλλων νεκρών
να τους πατάω προς τα κάτω.

*Από τη συλλογή «Η μνήμη του χαρτιού» εκδ. Σαιξπηρικόν, Θεσσαλονίκη 2009.