Είσαι το φεγγάρι
σε μια φθίνουσα ώρα
καθώς μου προσφέρεις
πλευρές του εαυτού σου
κι όταν είσαι πολύ ευτυχισμένος
ή πολύ λυπημένος
είσαι ολόκληρος ο κύκλος
και φωτίζεις το νυχτερινό μου ουρανό.

Είσαι ο ψίθυρος
στο πέσιμο
των φύλλων
έξω απ’ το παράθυρό μου
καθώς το σούρουπο παίρνει τη μέρα μαζί του
σαν ένα πέπλο
και το πρωί
είσαι η φιλική βραχνή φωνή ξυπνώντας
την τρυφεράδα του σπουργιτιού.

Το χιούμορ σου
είναι το υγρό της σωματοκάθαρσής μου
πλένοντας το έδαφος των άλλων
και μέρες μακριά
από τους πόρους μου
ένα δυναμωτικό
ένα τονωτικό βάλσαμο
εναπομείναντα ίχνη
μιας ευωδιαστής ειρωνίας
που σταθεροποιείται
μετά την αναχώρησή σου.

Μετάφραση Δημήτρης Τρωαδίτης

*Η Melissa Petrakis είναι Αυστραλή ποιήτρια ελληνικής καταγωγής. Έχει δημοσιεύσει αρκετές ποιητικές συλλογές με πιο γνωστές τις “The Earth of Us”, “Attic Dweller” και “The Naked Muse”.