Καπνίζουν γύρω μου φθαρμένα τα άστρα

Με μαράγκιασε η χολέρα των πόλεων. Πύκνωσε πολύ πάνω μου ήλιος.
Μια εποχή που αυτά που ζητώ κανένας δεν τα ‘χει
και οι νομοθέτες σε όλα όλους αδίκησαν.
Δευτέρα κυρτή, σαν χάδι δίχως ανταπόδοση.
Δευτέρα ημίγυμνη, σαν πόρνη έτοιμη για κόλασης τρόπο.
Ιερουργώ μες την ανάγκη αλλά το ειπωμένο μου
με καθίζει ξανά στο θρανίο να μάθω ανάγνωση και να αποτάξω
την μέσα μου θύελλα.
Α καιροί που με οξειδώσατε για να με κάνει ο βιοπορισμός υποταχτικό του!
Είναι που ταΐζω χρόνια το κορμί μου αμφισβητήσεις και δεν θα με βγάλει
η αναπνοή
ως το ποιητικό που αγαπώ ξημέρωμα.
Καπνίζουν γύρω μου φθαρμένα τα άστρα.
Η γένεσις φανερώνει κι άλλα απόκρυφα κι εγώ
μόνιμος κάτοικος των ουρανών, ακούω
την σιγανή φωνή της πυθίας κατάθλιψης..

Η εποχή διαβάζει ανορθόδοξα τις λιανές μας ψυχές

Οι κανόνες διαγράφονται ακέραια μιας και η εποχή διαβάζει ανορθόδοξα τις
λιανές μας ψυχές.
Κρυώνουν οι καρδιές μας. Ας δικάσουν
οι επόμενοι την ιστορία πυρπολώντας
με αποφάσεις φωτιάς την καταδίκη μας
σε μελαγχολική ανάσα.
Πολύ θαυμάζω τον παγωμένο ουρανό.
Κρατά τα άστρα του ταξινομημένα σε μια αράδα
που κοιτά τον θεό τον ίδιο αφ’ υψηλού αμφισβητώντας
την αυθεντία του.
Η γραμματική μου είναι τέμνουσα σκέψη των όρων που ζω.
Ας επιφέρει εξοστρακισμό ο περίγυρος
της νεολαίας που θα πρέπει κάποτε να μάθει να σκέφτεται.
Νόμιμο είναι μόνο το αίμα όπως το παραδίδει η σκυτάλη των προγόνων
στον νεότερο ήρωα των ημερών..
Θα με βρουν μπροστά τους οι ξεδιάντροποι σκύλοι που δαγκώνουν
αφιλότιμα το λιγοστό μας ψωμί..

*Τα ποιήματα και η εικόνα της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από το ιστολόγιο του ποιητή στο http://stratisparelis.blogspot.com