Φαντάζεσαι την ειρήνη,
με φόρεμα ολόλευκο,
να σου χαμογελά,
με άσπρα περιστέρια συντροφιά της.
Σαν έρθει η ειρήνη να σε βρει,
σαν χτυπήσει την πόρτα σου,
θα φορά κόκκινο φόρεμα,
το σώμα της θα είναι γεμάτο πληγές,
θα κλαίει.
Θα είναι μόνη καθώς
τα περιστέρια κατασπαράχτηκαν
απ’ τα γεράκια του πολέμου.
Και τότε μ’ έκπληξη θα δεις
πληγές που ο ίδιος άνοιξες
έστω κι αν κράτησες
τα χέρια σταυρωμένα.
