Αντώνης Στασινόπουλος, Δύο ποιήματα

00ι9

Εξόριστοι

Καμένα δέντρα
ξάφνου ένας τσαλαπετεινός.
Τα βλέμματά μας σμίγουν
τραγούδι λυπημένο
σκίρτημα.
Αυτός και εγώ εξόριστοι.
Εσύ και εμείς εξόριστοι

Λιθοξόος

Ο μάστρο Πανάγος πετράς στο νησί του
με τον τρακά του σχήματα δίνει στη πέτρα.
την τετραγωνίζει
την κάνει καμπυλωτή με μαεστρία.
Η πέτρα στα χέρια του μαστρο Πανάγου
ζωντανεύει και μιλά
τον χρόνο περιπαίζει

Leave a comment