Εραστής Άγγελος

Η απόδραση απ’ τη νύχτα
και το μεγάλο άλμα πάνω
απ’ το φράχτη με τις παλάμες γυμνές
να σκαρφαλώσω σταθερά στο φεγγάρι.
Από κει να πηδήξω κρυστάλλινος
να προσγειωθώ έξω απ’ το παράθυρό σου
μαζί με κείνες τις απατηλές σταγόνες δροσιάς
που πολλαπλασιάζουν τα μάτια μου
μετρώντας το σώμα σου.
Θα διαψεύσω την απόσταση
και θα αισθανθείς την κλαγγή των φτερών,
Εραστής Άγγελος.

Πρόσκληση

Σε καλώ να διαιωνιστούμε
όπως ο φυλλομετρητής των κυμάτων
και των ημερών
που με το σταθερό άκοσμο χέρι
γυρίζει τη σελίδα μη χάνοντας
ούτε στιγμή από φως και νύχτα.
Στα λεία μάγουλα της πέτρας
σμιλεύει έρημες Δαναΐδες με ριγηλά σώματα
που δεν προδίδουν
την θλιβερή παράσταση του χρόνου
που σκήνωσε στο όνομά μας.
Έχει καταφύγει η αιωνιότητα
πίσω από γραμμή τεθλασμένη,
αποσυνάγωγος της λογικής
σε καλώ.

Σπονδή στον έρωτα

Στο τραπέζι το σώμα
κι ένα ποτήρι κρασί να το συνοδεύει.
Το κρασί χύνεται σπονδή
για να συθηκολογήσει το σώμα με τον έρωτα και
ο αέρας γεμίζει απ’ τις φωνές των συνδαιτημόνων
της ηδονής.

Η λάμπα σβήνει,
ανάβει ο ομφαλός τη γης δεμένος
με τις σκιές στο ταβάνι.
Παράξενη ονειροπαγίδα ο έρωτας
μια τελετουργία,
όπου δεν έχει χώρο η λογική.

Οι ώρες μαζί σου
εύθραυστος ενάλος παράδεισος.

*Από την πρώτη συλλογή του Θάνου Πάσχου “Έρως ονειρευόμενος”, εκδόσεις Γαβριηλίδη, 2102.