Υπάρχει αίμα στο κροκάδι του αυγού
Υπάρχει νερό πάνω στην πληγή του φεγγαριού
Υπάρχει σπέρμα πάνω στον ύπερο του ρόδου
Υπάρχει ένας θεός μες στην εκκλησίαπου τραγουδά και πλήττει.

***

Δεν υπάρχουν λέξεις
τρίχες μόνο
μέσα στον δίχως πρασινάδα κόσμο
όπου τα στήθια μου είναι βασιλιάδες.
Δεν υπάρχουν χειρονομίες
το πετσί μου μόνο και τα μερμήγκια
που ανάμεσα στις αλειμμένες κνήμες μου γαυριάζουν
της σιωπής φορούν τις μάσκες και δουλεύουν.
Έρχεται η νύχτα και η έκστασή σου.
Και το βαθύ μου σώμα, αυτό το δίχως
νόηση χταπόδι
χάφτει το πέος σου που σείεται
πάνω στη γέννησή του.

*Από το βιβλίο “Κραυγές, Σπαράγματα, Όρνια” (εκδ. Άγρα 1991), σε απόδοση Έκτωρα Κακναβάτου.