Οι προηγούμενες γενιές
μ’ αναμαλλιασμένα χρόνια
στραβά πόδια
μυαλά σ’ υγρούς τάφους

άφησαν υποθήκες

έτσι που οι σύγχρονες καταχνιές
να νεκρώσουν τις κλειδώσεις

κι όταν αγωνιούμε
να γράψουμε στίχους
οι σελίδες μένουν κενές
γεμάτες τύψεις κι αδημονίες.