Μελωδία

Να ενδώσουμε στη μελωδία
Στις ρωγμές, της νύχτας
ρυάκια με γάργαρο νερό σιγοτραγουδούν.
Νεράιδες κρατούν με θαλπωρή κραυγούλες
νεογέννητων μωρών.
Τα νυχτερινά μονοπάτια χορεύουν,
ώσπου η άχλη της αυγής συναντά τη μελωδία
στο πετάρισμα των πουλιών…
Πάλλεται στη μουσική του απανωτού κυματισμού της θάλασσας.
Έκταση ψυχής

Φαλούτζα

Φαλούτζα, έρημη κουκίδα στο χάρτη
με τους φοίνικές σου να σχίζουν τον αγέρα.
Ανυπότακτη στο τελεσίγραφο
της αυτοκρατορίας.
Αντιστάθηκες, πόλη μοναχή.
Χάθηκαν τα χαμόγελα των παιδιών.
Οι μανάδες ούρλιαζαν τις βόμβες.
Λίγοι οι υπερασπιστές σου,
Παρανάλωμα ελευθερίας.
Φαλούτζα, οι μισθοφόροι ακόμη
κυνηγούν το φαντασμά σου.

*Από την ποιητική συλλογή “Των ονείρων τα χρώματα” , εκδ. Βιβλιοπέλαγος 2004