Οι μέρες της ευτυχίας πέρασαν
κόλλησαν σαν λάδι σε γρανάζια
κι εξαυλώθηκαν με το πρώτο φύσημα
της νέας ακαταστασίας πραγμάτων

οι άκρατες ώρες της ευδαιμονίας
έγιναν παρανάλωμα του πυρός
της νέας φτώχειας
που σιγόβραζε στο υπόστρωμα
της κοινωνικής ευαισθησίας

οι στιγμές της ατέλειωτης κραιπάλης
μεταμορφώθηκαν σε βαριά ρινίσματα
μιας νέας εκμετάλλευσης
με μελανοχίτωνες ως προφήτες
και νέα σιδερόφρακτα τάγματα
ως ταγούς των νέων φαντασμάτων

Προσκυνήστε, Ω! πιστοί!…

μείνετε γονυπετείς σε ένδειξη σεβασμού
προς τους νέους ηγέτες του βροντερού τίποτα

υποκλιθείτε μπροστά στο μεγαλείο
των αναβαπτισμένων αγαλμάτων
στην αχλύ του νέου τύπου ανθρώπου
που μπολιάστηκε με υστεροφημίες
κι είναι έτοιμος να πλέξει ξανά
τη φανέλα του στρατιώτη
για τη δόξα των νέων πατρίδων
των αγορών και των στατιστικών

αφεθείτε στα πλοκάμια τους
αφεθείτε στην υποκριτική θαλπωρή τους
ξαπλώστε δίπλα τους
σε προκρούστεια κρεβάτια
κι αλώστε τις Κερκόπορτες
της όποιας ιδιωτικότητας απέμεινε
να χάσκει τρομερά μόνη
σε καταρρέοντα μπαλκόνια.