Υγρή πάνω στα πρόσωπά μας η βασανιστική
ελευθερία των όψεων

και οι ονειρεμένες γλώσσες των ταξιδιών
παντοδύναμες σαν πετάμε πάνω απ’τη γη
που ήταν ο ίδιος ο ωκεανός

Σαν ανθρώπινα φορτηγά πλοία
των οριζόντων των γραμμάτων της σιωπής

Μακρύ μακρύ μακρύτερο
μαλακό νήμα σ’ αυτόν τον κόσμο των ψαράδων

Βαθύ βαθύ βαθύτερο
άκουσμα της ζωής μαζί ολόκληρη και
ριγμένη στη θάλασσα για αβαρία
σαν άπιαστα λευκά φορτία στις άκρες
των κυμάτων

*Μετάφραση Γιάννη Λειβαδά