Μπάτλερ

Εγώ, δεν έχω γάτα.
Η γάτα μου έχει το ανθρωπάκι της.
Τρώει μόνο τόνο νερού
και πανάκριβες κροκέτες
τσικ τσικ τσικ με τα δοντάκια της.
Όταν ο ήχος της ευδαιμονίας κοπάσει
μηχανικά βάζω τα παπούτσια μου:
Ώρα για σούπερ μάρκετ.
Ενίοτε, νιααρρ νιαρρ
μου μεταγγίζει τα κύματα της ανησυχίας της.
Με αναγκάζει να την ακολουθήσω
Εκεί που το κακό γεννιέται.
Η γάτα μου
Το σοφό πουλί.
Η γάτα μου.
Το καπιταλιστικό γουρούνι.
Η γάτα μου.
Το αφεντικό μου.

Ασορτί

Μάταια προσέχω
μάταια φροντίζω
να είμαι αρσεστή, ή μάλλον
ασορτί με το περιβάλλον.
Το Λάθος είναι ήδη εδώ.
Ηλεκτρίζει την ατμόσφαιρα.
Καραδοκεί.
Στο πρώτο μου ολίσθημα
Δέσμια να με σύρει στο πραιτώριο.

*Από την ποιητική συλλογή “Στο βάθος κήπος” (εκδ. “Αρκαδικός Κήρυκας”, 2011).