(Στην Δέσποινα)

Να ανακυκλώσεις τη ζωή που σπατάλησες

Mα εγώ… καρφωμένη στην μία όχθη,
αρκέστηκα στο να ονειρευτώ την άλλη.

*******

….αυπνία

Απ’ την ταράτσα βλέπω φώτα να τρεμοπαίζουν πέρα μακριά.
Κι ακούω θορύβους της πόλης που ποτέ δεν κοιμάται.
Τα βράδια του καλοκαιριού έχει δροσιά.
Φορώ λευκό νυχτικό – σατέν.
Μαύρους κύκλους θα ‘χω το πρωί και στα μάτια μου
γραμμένα ερωτηματικά.
Που την άλλη νύχτα δεν θ΄απαντήσω πάλι.

*”Η Προφητεία του Ανέμου”, εκδ.Δωδώνη