Ήτανε πρώτη του Μαγιού
που το φεγγάρι
το έφαγε
μια κόκκινη αράχνη

Έτσι απλά
έτσι απροσδόκητα
καθώς το κράταγα
στο χέρι μου
–μικρό ζωάκι–

το έφαγε
μια κόκκινη αράχνη

Τώρα
τις νύχτες σε καλώ
ανάβοντας πουλιά

Τώρα
τις νύχτες σε ποθώ
καίγοντας θάλασσες

*Ανέκδοτη ποίηση
**Εικόνα: Henri Matisse, Nude 1941