Κυριάκος Ραμολής, Δύο ποιήματα

Σαν αισθανθείς

Σαν αισθανθείς ‘κείνο τον πανάρχαιο πόνο στο στήθος, στάσου
μακριά από χρήματα, κλειδιά και μολύβια. Ο καιρός γαρ εγγύς…
Μην αναρωτηθείς τότε περί εγκλιτικών τάχα λέξεων και τρόπων
οργάνωσης της κοινωνίας. Σκέψου απλώς ένα ζευγάρι να κάνει
έρωτα πάνω στο πτώμα ενός χοίρου, το βιολιστή να καρφώνει με
το δοξάρι του τη σελήνη και μια αλεπού να πνίγει τα μικρά της.
Μη λησμονήσεις να χαιρετίσεις και τον ευθυτενή βαρκάρη, το
γερασμένο πια ποτάμι να φράξεις με τη χούφτα σου.

Ταξικές διακρίσεις

Ο Χάρος κάποτε
έρχεται ξυπόλητος
Ο Χάρος κάποτε
βαριές φοράει μπότες
Όταν παίρνει την ψυχή ενός φτωχού
επιεικής και γοργοπόδαρος
χωρίς θορύβους φθάνει
Μα σαν είναι να κλέψει
τις ψυχές των πλουσίων
με κρότους βασανιστικούς
πάνω στο μάρμαρο
αργά
αργά
βαδίζει

* Από την ποιητική συλλογή “Παλινδρόμηση 3” (Εκδόσεις των Συναδέλφων, Αθήνα 2012).

Leave a comment