Τα νέα πλάσματα δονούνται
μέσα από οίστρους ισχυρισμών,
όταν τα φώτα τρεμοπαίζουν
στις αλόγιστες καρδιές τους,
όταν τα τελευταία λεωφορεία
χάνονται τρέχοντας
πίσω απ’ το προπέτασμα καπνού
των άρρυθμων μηχανών τους,
όταν τα τελευταία αστέρια
πέφτουν λαβωμένα
απ’ τα ποτάμια αίματος
στους επτά ουρανούς.
Τα νέα πλάσματα
τα θεριέψαμε με τα χνώτα μας,
τ’ αγαπήσαμε με τα χάδια μας
τα σκοτώσαμε με την αδιαφορία μας.

*Από τον κύκλο ποιημάτων “Ηλιοβασιλέματα” που γράφτηκαν στην Ικαρία τον Ιούλη του 1990.