Άννα Ιωαννίδου, Χαϊκού

ΑΠΟΥΣΙΑ

Βαριά καταχνιά,
άγριος χειμώνας στην
καρδιά. Έφυγες.

ΚΟΡΜΙ ΣΕ ΛΗΘΑΡΓΟ

Μια αναπνοή
σε χειμέρια νάρκη.
Γιατί δεν ξυπνάς;

Η ΑΛΛΗ ΑΝΟΙΞΗ

Πικρή η γεύση
της Άνοιξης. Τα πουλιά,
μικροί δραπέτες!

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΜΑΤΙΑ

Ξερά λουλούδια
βούτηξαν στο ρυάκι.
Σαν φθινόπωρο.

ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ

Φύση νεκρή στον
ίσκιο. Ξεθώριασε ο
ήλιος. Έσβησε.

ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΘΛΙΨΗΣ

Καταιγίδα στα
μάτια, έρημοι δρόμοι.
Θολό το βλέμμα.

ΑΝΑΜΟΝΗ

Πόλη θαμμένη
στη μοναξιά ξενυχτά
και περιμένει…

ΚΡΑΥΓΗ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

Χείλη σφιγμένα.
Ανθρώπινες σκιές σε
απομόνωση!

ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΥ

Ενδοσκόπηση.
Άνοιξαν παράξενοι
δρόμοι. Δύσβατοι.

ΤΡΙΣΤΙΧΟ ΑΠΟΓΝΩΣΗΣ

Ζωή σε χαρτί
τσαλακωμένο. Κενά
περιθώρια.

ΑΛΥΣΙΔΕΣ

Προκαταλήψεις
θέλουν να φυλακίσουν
κάθε ελπίδα.

ΜΕΡΕΣ ΑΝΩΝΥΜΕΣ

Λέξεις οργής στα
χείλη. Πανικός παντού.
Διαμαρτυρία!

ΆΝΥΔΡΟ ΠΡΩΙΝΟ

Πρωί Κυριακής.
Τα όνειρα στέγνωσαν.
Χωρίς το φιλί.

ΑΝΑΜΝΗΣΗ

Σκληρή η μνήμη.
Έρχεται απρόσκλητη.
Ανελέητη.

ΑΝΑΠΟΛΩΝΤΑΣ

Πνοή ανέμου.
Ταξίδι της σκέψης σε
γνωστές αγκαλιές.

ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ

Ξεγυμνώθηκε
η ψυχή. Παράδοση
στο πρωτόγνωρο.

ΣΦΡΑΓΙΔΑ

Σημάδια πολλά.
Ανεξίτηλα ίχνη
στα θέλω του νου.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

Άνθη στη σιωπή.
Κοντσέρτα έρωτα.
Κολάζ εικόνων.

ΣΤΙΓΜΗ ΕΝΤΑΣΗΣ

Φεγγαρόφωτο.
Χορεύουν οι αισθήσεις.
Άγγιγμα πάθους.

ΑΓΝΩΣΤΗ ΠΟΡΕΙΑ

Μετέωρα τα
βήματα. Διαδρομή
χωρίς πυξίδα.

ΝΕΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ

Η ομορφιά της
πρόκλησης αντίδοτο
στην συνήθεια.

*Έπαινος στον ΚΗ’ Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Φιλολογικού Συλλόγου “Παρνασσός” 2010.
** Απόσπασμα από την ποιητική συλλογή “Σε Απόσταση”.

Leave a comment