Τα όνειρά μου νιώθω να βουλιάζουν,
τα βλέπω παράνομα και σφαγμένα
να τρέχουν σε διόδους διαφυγής.
Ινστρούχτορες αναγεννημένοι
βάλθηκαν να τα πετσοκόψουν
και έμποροι ευαισθησιών να τα ταριχεύσουν.
Υποτιθέμενοι φίλοι τα ειρωνεύονται
κι εκκολαπτόμενοι δυνάστες τα ποδοπατούν.
Πώς θα βγουν αυτά τα όνειρα στην επιφάνεια
των δραμάτων που παίζονται γύρω μου;
Πώς θα τα συνοδέψω μέχρι τέλος
στην προσπάθεια ν’ αναδυθούν;
Ποια τύχη θα έχουν στην άλλη γωνία;
Μάλλον θα πρέπει να τα θάψω
κι έπειτα το μόνο που θα με συντροφεύει
θα’ ναι μια ταφόπλακα ονείρων
με τόσες περγαμηνές…

* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.