Γυναίκα, αγαπημένη μες τη νύχτα
Κράτησαν το κορμί σου οι καθρέφτες
κι ο άνεμος νανούρισε τα όνειρά σου
Γέλιο γυναίκας λατρεμένης σμίλεψε τον αγέρα η φωνή σου
και πέφτουν τ’ αγάλματα βροχή στη σιγαλιά
Γυναίκα φιλημένη μες τον ύπνο
Τα όνειρα διχάζουν την προσταγή σου
Γυναίκα αγαπημένη μες τη νύχτα
Χίλιες κινήσεις, λόγια μαρμαρωμένα
Η απουσία σου
έλαμψε φωτεινό το όραμά σου
Φτάνει!
Γλυκά σε λίγο θ’ ανατείλει το κορμί σου.

* Γιώργος Δρανδάκης (1945-2007)
** Από την συλλογή “Ένα παιδί του Καρλ Μαρξ και της Κόκα-Κόλα” (1987)