Όσο διαρκεί ένα χαμόγελο…

Πρόσφυγας των δρόμων είμαι
κυνηγημένος από μέρες
δαρμένες από την αδιαφορία της ιστορίας.
Οι αντένες μου σύννεφα
που άλλοτε λάμπουν σαν όνειρα
κι άλλοτε ξεχνιούνται απογοητευμένα,
ζηλιάρικα κι εγωιστικά
κενά και χωρίς χρώμα…
όσο διαρκεί ένα χαμόγελο…

* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.

Leave a comment