Pendant que les fonds publics s’ ecoulent en
fetes de fraternite, il sonne une cloche de feu
rose dans les nuages.
A. RIMBAUD, Illuminations

Εκείνο το πετούμενο
Δεν ξαναφάνηκε πια
Κι η φοβερή του ανάμνηση
Βράχο με κάνει
Τον άνεμο ν’ ακούω και να βλέπω δηλαδή
Όρνια και αεροπλάνα
Τις ανοησίες
Να υπομένω
Και τις συμφωνημένες εκ των άνω αναφλέξεις
Ω διχασμένη αρετή
Μοχθηροί εφιάλτες.

(1991)