Δίνομαι ολόκληρος ψυχή τε και σώματι
στο γάργαρο των ποταμών,
στους ήχους της μουσικής των τζιτζικιών,
στη δροσερή άμμο και στους βράχους.
Εκεί βλέπω την όψη σου χαμογελαστή,
αισθάνομαι το απαλό σου χέρι
να μου χαϊδεύει τα μαλλιά,
σε φιλώ στο στόμα,
γεύομαι τους χυμούς σου,
δυό φιλιά σου μ’ αναριγούν
όταν τα χέρια σου τυλίγουν το σώμα μου.
Πώς να τα ξεχάσω όλα τούτα;
Πώς να γίνω καπνός και ν’ αφήσω συντρίμμια;
Πώς να ξεχάσω τη γεύση σου δοκιμάζοντας άλλες;
Είμαι αποφασιστικά ταγμένος στο είναι σου
γιατί είναι και το δικό μου.
* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.

‘Ομορφο. Δεν σε πειράζει να το μεταφράσω, ελπίζω…